Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 2013

Λίγη ησυχία ρε αδερφέ.

Ιανουαρίου 29, 2013 1 Σχολιο

ignore-closeears

Αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που σε κρατάει σκλάβο;

Τι σε φοβίζει περισσότερο άραγε;

Τι σε εξουσιάζει;

Παλεύεις μέρα νύχτα με θεριά φρικτά.

Εικόνες αποκάλυψης.

Σενάρια τρόμου.

Αμφιβολίες και τύψεις , ελπίδες φρούδες.

Αφήνεσαι στα χέρια των ταγών, ακολουθείς πιστά μια πλάνη.

Διαβάζεις δυνατά τα ευαγγέλια, φοράς στολή φαντάρου.

Ζητάς μεσσία να σε λυτρώσει, αφέντη να σε σώσει.

Αγίους προσκυνάς σεμνά, ζητάς συγχώρεση.

Ψελλίζεις απόκοσμους ψαλμούς, αποζητάς αγέλη.

Θέλεις να γίνεις σύνολο, κομμάτι όλων των άλλων, να βρεις γαλήνη στη φυγή.

Ευθύνη να μην έχεις

Σάπισε το μυαλό σου.

Βρομάει πτώμα η ζωή σου.

Προβάλεις την ευθύνη σου στους άλλους.

Αναθέτεις τα θέλω σου.

Αρνείσαι τα γιατί σου.

Κρύβεις την αλήθεια σου.

.

Λίγη ησυχία ρε αδερφέ.

Λίγη ασφάλεια.

.

Καλή νύχτα σου λοιπόν.

Καλό κατευόδιο.

Καμιά η τύχη σου.

Καμιά η συμβολή σου.

Βυθίσου ήσυχος στη λήθη σου.

.

Δεν έχει ησυχία η ελευθερία.

.

Κλείσε τ’ αυτιά σου.

.

.

Short Url: http://wp.me/p2tMSd-5y

Οι απαντήσεις.

Ιανουαρίου 5, 2013 3 Σχόλια

question

Μάθαμε χρόνια τώρα να απαντάμε. Σαν μηχανές, αυτόματα, ψυχρά κυκλώματα. Ξέρουμε πλέον τα πάντα. Οι επιστήμες μας παρέχουν γνώση. Και οι σοφοί. Οι σοφοί μας δείχνουν πάντα, ποια απάντηση πάει που. Οι σοφοί μας έχουν λυτρώσει από το φόβο του αγνώστου. Όλα τα ξέρουμε πια. Και κείνα τα λίγα που μένουν άγνωστα, θα μας τα λύσει η επιστήμη. Κάθε φόβο, κάθε απορία, κάθε ανησυχία μας, θα βρουν απάντηση σοφή, ολοκληρωμένη. Μάθαμε χρόνια τώρα όλες τις απαντήσεις απ’ έξω, παπαγαλία. Σαν τα παιδιά στα κρατητήρια μυαλών που ονομάσαμε σχολεία. Σαν τα ευαγγέλια των πιστών που ονομάσαμε αλήθειες. Σαν τα τσιτάτα των φανατικών που ονομάσαμε ιδεολογίες.

Απαντήσεις έχουμε λοιπόν, και γνώσεις, και συσσωρευμένη εμπειρία. Ομαδοποιημένες συνειδήσεις, οπαδικές προσεγγίσεις, φανατικές προσκολλήσεις, δογματικές εξηγήσεις, αυθεντικές αποκαλύψεις. Απαντήσεις κάθε είδους, για κάθε γούστο, με κάθε «λογική», για κάθε περίσταση, από κάθε σκοπιά. Απαντήσεις για ανδρείκελα, απαντήσεις για αυτόματα, ψυχρά κυκλώματα, απαντήσεις για όσους θέλουν να γνωρίζουν την αλήθεια, την μία και μοναδική, την απόλυτη, την σωστή αλήθεια.

Αλλά πως προκύπτουν όλες αυτές οι απαντήσεις; Μα από ερωτήσεις φυσικά. Ερωτήσεις έξυπνες, βαθυστόχαστες και φιλοσοφικές. Ερωτήσεις που έθεσαν οι σοφοί, οι άξιοι, οι φιλόσοφοι. Ερωτήσεις που απαντήθηκαν για μας, για το καλό μας, για την κοινωνική ευημερία. Δεν είναι τυχαίο, ούτε απλό. Χρειάζεται ένας σοφός για να απαντήσει την ερώτηση που έθεσε ένας σοφός. Χρειάζεται μια αυθεντία για να διδάξει την απάντηση σε μια ερώτηση που έθεσε μια αυθεντία.

Κι εμείς, μηχανές, αυτόματα, ψυχρά κυκλώματα, αποστηθίζουμε απαντήσεις, θέτουμε ήδη απαντημένες ερωτήσεις, ομαδοποιούμε συνειδήσεις. Κι εμείς, απλοί φορείς της αλήθειας, κοινωνοί της ιδέας, ανδρείκελα φρικτά, άμυαλα σκεύη, άβουλα πιόνια, καθρέφτες και είδωλα μιας έτοιμης πραγματικότητας. Κι εμείς, φαντασμένα στρατιωτάκια, ενός φανταστικού στρατού, μιας φανταστικής αλήθειας, πέφτουμε σωρηδόν στα πεδία φανταστικών ιδεολογικών μαχών για την επικράτηση της δικής μας έτοιμης απάντησης.

Φαντάσου λέει, κάποια μέρα, κάποιος έπαψε ν’ απαντάει. Κάποιος άρχισε, έτσι αυθαίρετα, να ρωτάει. Να ρωτάει όλα εκείνα τα απλά, τα ποταπά και ασήμαντα. Αυτά που σνομπάρουν οι Σοφοί, αυτά που απαξιούν οι Αυθεντίες, αυτά που δεν έχουν έτοιμες απαντήσεις.

Φαντάσου λέει, κάποια μέρα αρχίσαμε όλοι να ρωτάμε.

Πόσο ελεύθερος θα ήταν ο κόσμος μας.

Φαντάσου.

.

Short Url: http://wp.me/p2tMSd-5u

Πόσο ακόμα;

Ιανουαρίου 4, 2013 1 Σχολιο

chains11

Πόσο ακόμα θα σέρνεσαι καταγής, μέσα σε λάσπες και μιαρά περιττώματα; Πόσο ακόμα θα βάζεις πάνω απ’ την αγάπη σου, εκείνον τον τρομαχτικό, εξευτελιστικό φόβο που σου μάθανε να φωνάζεις ζωή; Πόσο ακόμα θα ξεσκίζεις με βία κάθε σύναψη λογικής στο τρομαγμένο σου μυαλό; Πόσο ακόμα;

Ξεκίνησες το ταξίδι μέσα στα σκοτεινά πέπλα της εποχής της άγνοιας. Πάλεψες σαν θηρίο με τα στοιχειά της φύσης αλλά και με τα τέρατα που δημιούργησε το μυαλό σου. Κατάφερες να τα δαμάσεις όλα, κατάφερες να γίνεις «άνθρωπος». Κι όμως, δεν μπόρεσες ποτέ να δεις καθαρά. Έφτιαξες συστήματα, θρησκείες, ιδεολογίες, περιουσίες. Έσφαξες τους άλλους, σφάχτηκες από άλλους, είδες τις «αλήθειες», μπήκες σε λίστες, έγινες νούμερο, έγινες αυθεντία, έγραψες ιστορία, χάραξες σύνορα, γκρέμισες όνειρα, βρώμησες τον τόπο με την τοξική σου ανάσα, αυτή που ζέχνει «πρόοδο» και κέρδος.

Πόσο ακόμα θα σέρνεσαι καταγής, σκουλήκι όμοιος, καταναλώνοντας μόνο για χάρη της αφόδευσης; Πόσο ακόμα θα βάζεις πάνω απ’ την αγάπη σου, εκείνο το τραγικό, αποτρόπαιο «πρέπει» που σου μάθανε να αποκαλείς ελευθερία; Πόσο ακόμα θα ξεσκίζεις με βία κάθε δεσμό που σε κρατά ενωμένο με τον συνάνθρωπο; Πόσο ακόμα;

Βούτηξες στο βόθρο της ιδιοτέλειας, ανέχτηκες τη λοβοτομή, μίσησες την ομορφιά, βάφτισες «δίκαιο» τη σκλαβιά, έπεσες σε λήθαργο χωρίς όνειρα, αγόρασες ψεύτικες υποσχέσεις, πούλησες την αξιοπρέπεια για λίγη «ησυχία», καταράστηκες τη διαφορετικότητα, αναθεμάτισες το καινούργιο, εξιδανίκευσες τη μετριότητα, έκαψες τους «αιρετικούς», έσβησες τη φλόγα του έρωτα, έκρυψες από το φως κάθε σπόρο, κάθε σκέψη, κάθε ιδέα, κάθε συναίσθημα που θα μπορούσε να σε λευτερώσει.

Πόσο ακόμα θα σέρνεσαι καταγής; Πόσο ακόμα;

Σύντομα θα σε πατήσουν τα πέλματα των ονειροπόλων. Σύντομα θα σε συντρίψουν οι κραυγές του πόθου τους. Σύντομα θα σε κάψουν οι φλόγες της επανάστασης. Σύντομα θα σε ξεχάσουν. Σύντομα αυτοί που νοιώθουν, θα συνεχίσουν το ταξίδι που εσύ άφησες στη μέση.

.

Short Url: http://wp.me/p2tMSd-5p

Η Λίστα

Ιανουαρίου 2, 2013 Σχολιάστε

list

Νέος χρόνος. Έτσι, αυθαίρετα. Ορίσαμε το χρόνο, για να κρύψουμε την ανεπάρκεια. Βάλαμε σε καλούπι τη ζωή, σε μια διαδοχή, σε ένα ημερολόγιο. Αντί να ζούμε κάθε μέρα, γεμάτη και αυτοτελή, της βάλαμε ημερομηνία, την κάναμε προηγούμενη, επόμενη. Σχέδια που στριμώχνονται σε ημερολογιακά πλάνα. Αντί να ζούμε κάθε στιγμή στο έπακρο, φτιάξαμε λίστες. Λίστες αυτών που θέλουμε, αυτών που μας λείπουν, αυτών που θα κάνουμε.

Είθισται κάθε πρωτοχρονιά να βάζουν οι άνθρωποι στόχους. Στόχους για το νέο έτος λέει. Λες και μια μέρα πριν ήταν άλλοι άνθρωποι, όχι οι ίδιοι. Λες και η αδυναμία να φτάσουμε στο στόχο μας, είναι θέμα ημερολογιακό. Λες και η διαφορά είναι στην ιεράρχηση, στη θέση που βάζουμε κάτι στη λίστα.

Έβαλα κι εγώ λοιπόν φέτος τα δυνατά μου να φτιάξω μια λίστα για το νέο έτος. Αγάπη, μια βόλτα στη παραλία, ελευθερία, ρακή, αξιοπρέπεια, να πάω σε μια συναυλία, να φυτέψω ένα δέντρο, αλληλεγγύη, να πιω καφέ με κείνο τον παλιό μου φίλο που έχω χρόνια να τον δω, διάβασμα, ψάρεμα, να φτιάξω μια νέα συνταγή για ζυμαρικά, να σπάσω μερικές προκαταλήψεις που κουβαλάω, να γελάσω δυνατά, εμπιστοσύνη, να μοιραστώ τη χαρά μου, να γράψω. Α, κι ένα ταξίδι, μου έλειψε πολύ αυτό.

Έτοιμη η λίστα. Σίγουρα ξέχασα πολλά. Αλλά τι μ’ αυτό; Θα φτιάξω μια νέα λίστα όταν θυμηθώ. Χρόνος υπάρχει. Πειθαρχημένος, οργανωμένος, σταθερός. Κάθε μέρα υπηρετεί την επόμενη, απαράβατα, ευλαβικά.

Μα έχω ένα μικρό πρόβλημα. Πώς να αρχίσω; Πώς να προχωρήσω; Όλα μου είναι το ίδιο σημαντικά. Δεν ξέρω πώς να ιεραρχήσω τα πράγματα που έβαλα στη λίστα. Ούτε πώς να ιεραρχήσω τις λίστες που θυμάμαι να φτιάχνω για να συμπληρώνω τα κενά. Κάθε μια που λέω να κάνω κάτι, δεν ταιριάζει στη λίστα μου. Ίσως πρέπει να φτιάξω μια λίστα με τις λίστες μου. Τη λίστα όλων των λιστών.

Χάθηκα. Μπερδεύτηκα. Κάθε χρόνο τα ίδια παθαίνω. Τίποτα δεν τελειώνω, τίποτα δεν καταφέρνω να σβήσω από τη λίστα. Το ένα μου θέλω γεννάει ακόμα ένα θέλω, η μια μου λίστα γεννάει ακόμη μια λίστα. Και οι μέρες, αδυσώπητες, περνούν στη σειρά, συντεταγμένες, χωρίς περιθώρια. Και τα πλάνα μένουν αποδεικτικά της ανεπάρκειας μου. Κενές υποσχέσεις επίτευξης.

Του χρόνου θα φτιάξω μια μόνο λίστα. Με μόνο ένα θέλω. Χωρίς χρονοδιάγραμμα.

Θέλω να μάθω να βιώνω τα πράγματα όπως είναι, χωρίς θέση σε λίστες, χωρίς ιεράρχηση, χωρίς πλάνο. Θέλω να σβήσω όλες τις λίστες του κόσμου. Γιατί οι λίστες φυλακίζουν τα θέλω μας, γιατί οι λίστες σκοτώνουν τα όνειρα μας, γιατί οι λίστες δεν τελειώνουν ποτέ.

Θέλω οι μέρες να διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς ν’ ανήκουν στη λίστα του χρόνου. Κάθε μέρα ίδια, κάθε μέρα διαφορετική, κάθε μέρα ΖΩΗ.

.

Short Url: http://wp.me/p2tMSd-5k

Αρέσει σε %d bloggers: