Archive

Archive for Ιουνίου 2013

Αυτή που έρχεται.

Ιουνίου 29, 2013 2 Σχόλια

time

Ανατρέχω όλο και πιο συχνά σε περασμένες σκέψεις, σε συναισθήματα γεμάτα νοσταλγία, σε εικόνες που ξεθωριάζουν αφήνοντας πίσω μια πικρή γεύση ικανοποίησης.

Ανακατεύω τις οσμές με τις αναμνήσεις, τα χρώματα με τους ήχους, τα δάκρυα με τις μουσικές, τις γεύσεις με υποσχέσεις αθάνατου έρωτα.

Μύρισε βανίλια στο μυαλό μου, βρεφική στάση ύπνου, κατακλυσμός ιδεατών ματιών, ατέρμονα χάδια. Προσαρμογή.

Και ένας παράλογος φόβος απόρριψης.

Μια αγωνία για την επόμενη ανάσα που θα με κρατήσει στη ζωή.

Η κατάδυση έγινε χωρίς σταματημό, η επιστροφή σταδιακή. Η νόσος των δυτών παρούσα με απειλεί με παράλυση. Συναισθηματική.

Ανάσα.

Ξανά.

Ως πότε θα ζω με δόσεις;

Μια μια τις ανάσες μου, μια μια τις αγάπες μου, μια μια τις στιγμές της θανάτωσης.

Ένα κλάμα βουβό, ένα χαμόγελο κενό, ένα παρακλητικό βλέμμα. Και η αναμονή της ολοκλήρωσης.

Της κορύφωσης του δράματος.

Της λυτρωτικής εξόδου.

……..

Σε έψαχνα.

Από πάντα σε έψαχνα.

Σε βρήκα και σε έχασα πολλές φορές.

Τις πιο πολλές σε βρήκα όταν σ’ έχανα, τις άλλες σ’ έχασα μόλις ήρθες.

Ως πότε θα σε ψάχνω;

Εσένα που θα έρθεις. Εσύ που έρχεσαι.

Αλλά ποτέ δεν φτάνεις.

.

ShortUrl: http://wp.me/p2tMSd-6p

Η γέννα

Ιουνίου 17, 2013 Σχολιάστε

ευτυχία

Ανάμεσα σε χιλιάδες νεκρούς

κάτω από διαμελισμένα κορμιά

δίπλα σε ανύπαρκτες συνειδήσεις

φιμωμένες φωνές ουρλιάζουν βουβά

Κάτω από τα γκρεμίσματα του κόσμου

μέσα στα ποτάμια της ντροπής

δίπλα στα αδειανά μας βλέμματα

ένας σπόρος ακόμα αντιστέκεται

Μέσα στην αφόρητη σιωπή

κόντρα σε παγωμένες συνειδήσεις

ενάντια στη στάση του χρόνου

ένα κλάμα παιδικό αναδύεται

Μπορείτε να μας φιμώσετε

να μας δείρετε, να μας φυλακίσετε

Μπορείτε ακόμα και να μας σκοτώσετε

Αλλά εμείς θα γεννάμε

Θα γεννάμε το νέο

το όμορφο

το ελεύθερο

το Ανθρώπινο.

.

ShortUrl: http://wp.me/p2tMSd-6l

Αρέσει σε %d bloggers: