Είμαι.

ειμαστε

Είμαι.

Έτσι αρχίζουν όλα.

Πολλοί κάνουν το λάθος και πιστεύουν πως η αρχή είναι το Εγώ.

Άλλοι πάλι μπερδεύουν το Είμαι με το “Τι Είμαι;”

Ακόμα χειρότερα με το “Ποιος Είμαι;”

Είμαι.

Σκέτο και βέβαιο. Καμιά ερώτηση. Μόνο αντίληψη.

Αποδοχή.

Είμαι.

Κι αφού Είμαι, Είσαι.

Κι αφού Είμαι και Είσαι, Είμαστε.

Τόσο απλά.

Τόσο βέβαια.

Από εκεί ξεκινάν όλα.

Και μετά χανόμαστε.

Ποιος είναι, τι είναι, γιατί να είναι, πως είναι.

Εγώ. Ναι Εγώ. Το Εγώ βάζει το Είμαι απέναντι στο Είσαι. Γιατί ζητάει ένα Εσύ για να υπάρξει.

Εγώ χωρίς Εσύ δεν γίνεται.

Και το Εμείς δύσκολο όταν γεμίζει από Εγώ κι από Εσύ.

Γι’ αυτό θέλω σκέτα να Είμαι, θέλω να μην χρειάζομαι το Είσαι για να υπάρχω αλλά να υπάρχεις για να Είμαι όπως κι εσύ Είσαι.

Για να Είμαστε.

Όχι Εμείς, αλλά τα Είναι μας.

Έτσι, σιγά σιγά περνάω από το Εγώ στο Είμαι και κάθε βήμα μου αποκαλύπτει πιο ξεκάθαρα το Είσαι, το Είναι, το Είμαστε.

Αν αρχίσουμε από το Είμαι, όλα μας ενώνουν, και τα Εγώ μας απλά μας κάνουν διαφορετικούς.

Αν αρχίσουμε από τα Εγώ μας, οι διαφορές μας δεν μας επιτρέπουν να ενωθούμε ποτέ στο Είμαστε.

Μόνο ένα κίβδηλο Εμείς φτιάχνουν. Μια ψευδή συνθήκη συλλογικής ύπαρξης. Μια κοινώς αποδεκτή απάτη.

Ας Είμαι λοιπόν, κι ας Είσαι. Ας Είμαστε απλά διαφορετικοί.

Όχι Εμείς, αλλά τα Είναι μας.

.

Short Url: http://wp.me/p2tMSd-6h

Advertisements
  1. Μαΐου 31, 2013 στο 4:02 πμ

    Ubuntu: «I am because we all are»

  2. Μαΐου 31, 2013 στο 12:59 μμ

    Reblogged this on blog it.

  3. Στέλιος.Α.
    Μαΐου 31, 2013 στο 11:00 μμ

    Όλα καλά, όμως περνάς εύκολα(ούτε καν επιφανειακά δεν το αγγίζεις) τη βάση όλου αυτού :

    «Είμαι.

    Σκέτο και βέβαιο. Καμιά ερώτηση. Μόνο αντίληψη.»

    Κάνεις το λάθος να νομίζεις ότι «αντίληψη και πραγματικότητα είναι ταυτόσημες».
    Αμ δε…
    Αν ήταν έτσι όλοι θα είχαμε τις ίδιες αντιλήψεις.Τις έχουμε;Σαφώς όχι.
    Άρα για ποια «αντίληψη» μιλάς;
    Αν «αντίληψη και πραγματικότητα ήταν ταυτόσημες» για όλους, τότε ακόμα και οι ερωτήσεις που αναφέρεις και προωθούν τη «διαχωριστικότητα» μεταξύ των ανθρώπων (και κατανοώ το λόγο που τις βγάζεις…) δεν θα ήταν το μεγάλο πρόβλημα.
    Αν θες διευκρίνισε λίγο αυτό της «αντίληψης του Είμαι». Πως θα το πετύχω στην πράξη εγώ ή ο οποιοσδήποτε; Για μένα είναι το κλειδί.
    Στέλιος.Α.

  4. ντίνος αναγνωστόπουλος
    Ιουνίου 1, 2013 στο 8:24 πμ

    Πολύ δύσκολο. Άγγιξες τον πυρήνα της φιλοσοφίας του όντος. Και μπράβο σου!
    Όμως, όσο παραμένουμε Άνθρωποι, θα είμαστε Εγώ. Όταν θα πάψουμε να είμαστε Εγώ, θα έχουμε γίνει Άγγελοι.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: