H ανάγκη μιας νέας θέασης της κατάστασης.

Φεβρουαρίου 28, 2012 Σχολιάστε Go to comments

  Η παρ’ όλες τις αντίθετες ενδείξεις στασιμότητα του κινήματος, νομίζω πως πρέπει ν’ αρχίσει να μας προβληματίζει πάνω σε νέα βάση. Οι παραδοσιακές αναλύσεις και προσεγγίσεις μάλλον σε αδιέξοδο μας οδηγούν παρά προσφέρουν εξηγήσεις. Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα τους είναι πενιχρά και γίνονται αποδεκτά μόνο από τους λίγους πιστούς οπαδούς τους.
  Μπορούμε να υποθέσουμε πως αυτή η αδυναμία των κλασσικών εργαλείων να αναλύσουν ικανοποιητικά τη σημερινή στασιμότητα ή μάλλον καλύτερα αδράνεια του κινήματος, οφείλεται σε μια μεταλλαγή του αντικειμένου που το καθιστά ασύμβατο με τις παραπάνω μεθόδους ανάλυσης, τότε πρέπει να αναπτύξουμε καινούργιες μεθόδους, προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα.
  Ακριβώς όμως αυτά τα νέα δεδομένα είναι, στον παρόντα υπερβολικά συμπιεσμένο πολιτικό χρόνο, που μεταλλάσσονται συνεχώς και αποκλείουν έτσι την ουσιαστική δυνατότητα κατάταξης τους σε κάποιο αναλυτικό μοντέλο. Παλιό ή νέο.
  Τα παραπάνω μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως στον παρόντα χρόνο δεν μπορούμε ούτε να χρησιμοποιήσουμε κλασσικά αναλυτικά μοντέλα, ούτε να ορίσουμε νέα. Και ακριβώς αυτή η αδυναμία μας να έχουμε μια σαφή και αποκωδικοποιημένη εικόνα του «τώρα», μας στερεί τη δυνατότητα μιας κινηματικής έξαρσης ικανή να διατηρήσει την απαραίτητη συνέχεια ώστε να φέρει τα όποια αποτελέσματα.
  Συνεχίζουμε όμως να επιμένουμε και να περιμένουμε στην «παραδοσιακή» συνταγή, όσο και αν τ’ αποτελέσματα διαρκώς μας απογοητεύουν. Ελπίζουμε πως κάποια στιγμή η επανάσταση θα γεννηθεί ακολουθώντας την πεπατημένη, και πως οι μάζες θα κινητοποιηθούν με μόνη κινητήρια έμπνευση την άρνηση ή αντίδραση στη βαρβαρότητα του συστήματος.
  Χωρίς όμως την πλήρη εικόνα του σήμερα, πως θα κατευθύνει η «επαναστατική μάζα» τη δράση της. Το πολύ πολύ να βλέπουμε «τυφλά» χτυπήματα και «αγανακτισμένους» χωρίς σχέδιο και συνειδητό όραμα. Οι μαρξιστική πλευρά του κινήματος θα συνεχίσει να περιμένει την ωρίμανση της Λαϊκής Βούλησης, ο Αναρχικός χώρος θα αναλώνεται σε άνευ αποτελέσματος συγκρούσεις με τους πραιτοριανούς και οι απλοί πολίτες θα ξεδίνουν με γιαούρτια και μούντζες.
  Εφόσον λοιπόν δεν μπορούμε να προσαρμόσουμε τα εργαλεία μας στην «εικόνα» ούτε να φτιάξουμε νέα εργαλεία, μήπως πρέπει να αλλάξουμε τρόπο θέασης και να προσαρμόσουμε την εικόνα στα εργαλεία μας. Μήπως πρέπει να ελέγξουμε εμείς τη ροή των δεδομένων που τώρα μας «απαγορεύουν» την έγκαιρη αποκωδικοποίηση και μας οδηγούν στο αδιέξοδο  κυνήγι των εξελίξεων;  Γιατί η αλήθεια είναι πως μέχρι τώρα το κίνημα κυνηγά τις εξελίξεις από πίσω, αντιδρώντας σπασμωδικά και ευκαιριακά σε κάθε πρωτοβουλία του συστήματος.
  Θεωρώ πως αν θέλουμε να έχουμε την όποια ελπίδα, πρέπει πλέον ν’ αλλάξουμε ρόλους, να πάρουμε στα χέρα μας την κατάσταση εξασφαλίζοντας την πρωτοβουλία τω κινήσεων για μας. Έτσι θα αναγκαστεί το σύστημα να αντιδράσει στις δικές μας δράσεις και όχι εμείς στις καλά στημένες απ’ αυτό κινήσεις εκτόνωσης. Πρέπει να μάθουμε να προλαβαίνουμε τις εξελίξεις και να διαμορφώνουμε την δική μας «εικόνα», ορίζοντας έτσι σαφώς το εξεγερσιακό πλαίσιο που μπορεί να κινηθεί το κίνημα.
  Για παράδειγμα, όταν μισό εκατομμύριο «εξεγερμένου» κόσμου μούντζωνε τη Βουλή κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας του Μεσοπρόθεσμου, ήταν δεδομένη η ήττα. Γιατί απλά το σύστημα ήταν προετοιμασμένο και είχε η δύναμη να «κρατήσει» για τις λίγες ώρες που χρειάστηκε να φέρει τον κόσμο προ τετελεσμένων και να τον απογοητεύσει ως προς τα δυνατότητα του να αντιδράσει επιτυχημένα.
  Αν για παράδειγμα είχαν τότε ήδη προηγηθεί αρκετά κάποιες καλά οργανωμένες δράσεις ή συγκρούσεις συντεταγμένων χώρων με  συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα, θα υπήρχε ο χρόνος να αποκτήσει η τεράστια εκείνη μάζα συγκρουσιακή διάθεση αλλά και το σύστημα είτε θα δίσταζε να αντιπαρατεθεί μ’ αυτή είτε θα έβγαζε και το τελευταίο του δήθεν δημοκρατικό προκάλυμμα, κάνοντας σαφές στον κόσμο πως ζει σε μια απόλυτη δικτατορία με ότι αυτό συνεπάγεται.
  Το ίδιο ισχύει και για την ημέρα της ψήφισης  του 2ου μνημονίου, όπου γίναμε μάρτυρες της πιο βίαιης καταστολής με προσχεδιασμό από το στρατό του Παπουτσή. Που ήταν ο δικός προσχεδιασμός;
Καταλήγοντας, επισημαίνω πως η φύση τέτοιων καλά οργανωμένων συγκρούσεων σε συνεχόμενο χρόνο, που θα αποτελούν και την ανάληψη της πρωτοβουλίας κινήσεων από μέρους μας, δεν μπορεί να είναι οι παραδοσιακή «συνδικαλιστική» αντίληψη γα ειρηνικούς εικοσιτετράωρους απεργιακούς μπαλαφουμάδες, ούτε ανούσιοι περίπατοι στο Σύνταγμα και την Ομόνοια. Για παράδειγμα θα μπορούσαν να είναι επ’ αόριστον καταλήψεις δημόσιων κτηρίων ή και της δημόσιας τηλεόρασης. Το πόσο συγκρουσιακές θα είναι αυτές οι δράσεις και το ποιες θα είναι εν τέλει αυτές, πρέπει να το αποφασίσει ο κάθε συντεταγμένος χώρος για τον εαυτό του, αλλά δεν χωράνε πλέον τακτικές «αστικού» χαρακτήρα και καθωσπρεπισμού, ούτε τακτικές μπάχαλου.
  Η αριστερά οφείλει να πιέσει τις ηγεσίες της να εγκαταλείψουν τη Βουλή και να πάρουν μέρος σε μια ενεργή πλέον αντίσταση, και εν ανάγκη να ακυρώσει τις όποιες ηγεσίες δεν τολμούν. Ο αναρχικός χώρος, περισσότερο από ποτέ, οφείλει να ξαναβρεί μια στοιχειώδη ενότητα και να αναλάβει την ιστορική του ευθύνη μέσα από δράσεις που θα αναδεικνύουν όχι μόνο το θάρρος του αλλά και τον ορθολογισμό του και τις οργανωτικές του ικανότητες πάνω σε οριζόντια μοντέλα.
  Ο καιρός για ατέρμονες συζητήσεις πέρασε, οι ευθύνες όλων μας είναι πρόδηλες. Τώρα πλέον δεν χωράνε ούτε μάσκες ούτε δικαιολογίες. Ο Λαός σφαδάζει κάτω από την πλέον αποτρόπαια και βάναυση επίθεση του Καπιταλισμού. Αν περιμένουμε κι άλλο δεν θα υπάρχει τίποτα να διασωθεί, κανείς να μπορεί να σηκώσει κεφάλι, Η ήττα θα είναι συντριπτική. 
  Το κίνημα θα πάει πίσω για δεκαετίες.
Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: