Αρχική > Uncategorized > Περί Αναρχίας και Οργάνωσης.

Περί Αναρχίας και Οργάνωσης.

Δεκέμβριος 9, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η Αναρχική θεώρηση του κοινωνικού γίγνεσθαι, φαντάζει ως η μόνη διέξοδος στην καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων από του εξουσιαστές του συστήματος αλλά και ως μόνη ιδεολογική απάντηση στο μόνιμο δίλημμα  Υποταγή ή Πείνα, που τόσο πειστικά μας πλασάρουν εδώ και χρόνια όλα μα όλα τα κομμάτια του πολιτικού κατεστημένου. Κάποια  ωμά και απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερα, άλλα με μάσκες σοσιαλιστικής ή ακόμα και Μαρξιστικής παραπλάνησης.
Το αναρχικό κίνημα, έχοντας από την εποχή των κλασσικών αποβάλει κάθε ψευδαίσθηση της αναγκαιότητας του Κράτους και κάθε μορφής εξουσιαστικού μοντέλου, βρέθηκε συχνά δίπλα στην γνήσια Λαϊκή έκφραση και αποτέλεσε την ραχοκοκαλιά πολλών κοινωνικών αγώνων. Στην Ελλάδα παρ’ όλα αυτά, πορεύεται χρόνια στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων, έχοντας απομακρυνθεί από το ουσιαστικό επαναστατικό σώμα των προλετάριων.
Η διαφορές των αναρχικών ομάδων μεταξύ τους, αν και αστείες επί της ουσίας, μεταφέρουν στον παρατηρητή και ίσως πιθανό συμπαραστάτη, εικόνα όμοια με εκείνη των άπειρων πλέον Μαρξιστικών αναγνώσεων και τάσεων της πολυδιάσπαρτης αριστεράς. Διάβασα σε σχόλιο πως είναι ανέφικτο να βρεθεί φόρμα κοινής οργάνωσης για όλους τους αναρχικούς χώρους, ομάδες, στέκια κτλ, «δεδομένου ότι υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο που θα οδηγούσαν μια τέτοια οργάνωση είτε στην αυτοδιάλυση είτε στη γραφικότητα.» Και εδώ μπαίνει το σοβαρότερο ερώτημα κατά τη γνώμη μου. Ποιοι είναι οι Αναρχικοί και  τι καταλαβαίνει κανείς όταν αναφέρεται στην Αναρχική ιδέα;
Αναρχοκομουνιστές, Αναρχοσυνδικαλιστές, Αναρχοατομικιστές και πόσοι ακόμα, πασχίζουν να μας πείσουν για τη «ορθότητα» της δικιάς τους «αλήθειας»,  αλλά όλοι ξέρουμε πως η κεντρική ιδέα είναι η ίδια. Τα αναρχικά προτάγματα κάθε άλλο παρά πολλαπλών εξηγήσεων και αναγνώσεων χρήζουν, αντίθετα, είναι απλά και κατανοητά από όλους όσους επιθυμούν να τα στοχαστούν και να τα κατανοήσουν. Οι διαφωνίες μεταξύ των τάσεων, περισσότερο έχουν να κάνουν με την οργάνωση παρά με τους στόχους. Ακόμα όμως και όταν υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές, ο βαθμός απόκλισης μεταξύ των τάσεων σπάνια είναι ικανός να αποτρέψει την συνεργασία και την σύγκλιση. Αρκεί να υπάρχει η απαιτούμενη θέληση και ο σεβασμός στην ιδιαιτερότητα της κάθε άποψης.
Συνεχίζω να υποστηρίζω πως κάθε διαφορά μας μπορεί να παραμεριστεί, τουλάχιστον μέχρι να απαλλαγούμε από την εξουσία των λίγων. Η κοινή οργάνωση /δράση όλων μας είναι απαραίτητη για να αντιπαλέψουμε το σύστημα και να θεμελιώσουμε τις βασικές εκείνες δομές που θα επιτρέπουν σε όλους να συναδιαμορφώσουν και να συνταχθούν στο κοινό αγώνα έναντι του ουσιαστικού μας εχθρού, δηλαδή της κρατικής εξουσίας και της καταπίεσης. Άλλωστε, όλες οι τάσεις υποστηρίζουν πως είναι δικαίωμα του κάθε ατόμου να αποφασίσει για τον εαυτό του, σε όλες τις φάσεις του κινήματος, αλλά και της επόμενης μέρας. Αυτό δεν αναιρεί την ικανότητα του ατόμου και της ομάδας να συμμετέχουν σε μια ευρύτερη Αναρχική Οργάνωση. Μια οργάνωση που λόγω μεγέθους και συστήματος αξιών που τη διέπουν, θα είναι ικανή να αντιπαρατεθεί με τους καλά οργανωμένους εχθρούς.
Στο κάτω κάτω, ας αφήσουμε την κοινωνία να επιλέξει ποια τάση την εκφράζει καλύτερα και ποια δομή θα θελήσει να εφαρμόσει αν και εφ όσον αποτάξει τα δεσμά κάθε εξουσιαστικού πολιτικού κατεστημένου. Μέχρι τότε, υπέρτατη αγωνία όλων μας πρέπει να είναι ο αγώνας και η ενεργή μας συμμετοχή σ’ αυτόν, όσο πιο οργανωμένα και αποτελεσματικά είναι δυνατόν. Αυτό δεν είναι ανέφικτο, αλλά είναι μάλλον θέμα προτεραιότητας  και άμεσης στόχευσης.
Αν αδυνατούμε να υπερβούμε τις, για μένα λίγες, διαφορές μας, έστω και υπό μορφή συνθήκης  ατομικής και συλλογικής  συνεργασίας, τότε αναρωτιέμαι ποια είναι η προσφορά μας στο Λαϊκό κίνημα και τι θέση έχουμε εμείς σ’ αυτό. Ο ελιτισμός και η ιδεολογική καθαρότητα, η οργανωτική απομόνωση, και κυρίως η ασυντόνιστη δράση μας, μας οδηγούν στο ιστορικό περιθώριο.
Ας ξανασκεφτούμε ως άτομα και ως ομάδες, πόσο σημαντική είναι η κοινή μας δράση και παρουσία στο πολιτικό μας περιβάλλον και ας αναλογιστούμε το βάρος της ατομικής και συλλογικής μας ευθύνης απέναντι στο γνήσιο και ακηδεμόνευτο Λαϊκό κίνημα.
Ακόμα κι αν κάποιοι διαφωνήσουν ακόμα και αν κάποιοι αρνηθούν, οι περισσότεροι μπορούμε και πρέπει να συνεργαστούμε.
Για την κατάργηση της εξουσίας από άνθρωπο πάνω σε άνθρωπο.
Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: