Αρχική > Αναρχία Κίνημα Κομμουνισμός κοινωνία καπιταλισμός Εξέγερση, Επίκουρος > Τελικά, μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσουμε Επίκουρο;

Τελικά, μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσουμε Επίκουρο;

Νοέμβριος 29, 2011 Σχολιάστε Go to comments

«Της Αυτάρκειας Καρπός Μέγιστος Ελευθερία» – Επίκουρος
Η έλλειψη μιας προοπτικής εξόδου από την κρίση, είναι απόλυτα συνυφασμένη με την δεδομένη ανικανότητα του καπιταλισμού για ορθολογική αντιμετώπιση των δομικών αντιθέσεων στο εσωτερικό του αλλά και την αδυναμία των αντικαπιταλιστικών δομών που λειτουργούν μέσα στο σύστημα να αναγνώσουν και να αναλύσουν αυτές τις αντιθέσεις με μη καπιταλιστικούς /οικονομικούς όρους.
Η εμμονή των κυρίαρχων κοινωνικών διαχειριστικών ρευμάτων (καπιταλισμός και μαρξισμός) στην αμιγώς οικονομική ανάγνωση των φαινομένων, οδηγεί με απόλυτη βεβαιότητα σε ιστορικό αδιέξοδο και κατά συνέπεια σε μια επικίνδυνη για τους λαούς, βίαιη εκτόνωση των παραπάνω αντιθέσεων μέσω μιας εξισορροπητικής ανακατανομής στα πεδία των μαχών.
Πιο συγκεκριμένα, ο άκρατος καταναλωτισμός στον οποίο επιδόθηκαν ασύστολα όλες οι δυτικές κοινωνίες τα τελευταία χρόνια, δημιούργησε συνθήκες ατομικισμού και κοινωνικής απάθειας όπως και συνθήκες εξάρτησης από συγκεκριμένα πρότυπα διαβίωσης που πολύ δύσκολα μπορεί πλέον ο μέσος άνθρωπος να απεμπολήσει.
Και ναι, η βελτίωση ή ακόμα και η διατήρηση των συνθηκών διαβίωσης με όρους οικονομικούς φαντάζει αδύνατη χωρίς την συμμετοχή μας στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό πανηγύρι. Εξ ου και η απροθυμία των Μαρξιστών να τοποθετηθούν ξεκάθαρα ενάντια των καπιταλιστικών μεθόδων διαχείρισης. Ψευδίζουν απλά κάποια ευχολόγια για αλλαγή ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής αλλά αφού και όταν και αν και ίσως και μπορεί και πάει λέγοντας. Η ριζοσπαστική θέση της άμεσης ανατροπής κάθε σχέσης έμμισθης εργασίας και την κατάργηση κάθε πηγής εκμετάλλευσης και καταπίεσης του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο, απουσιάζει από το οικονομικό μοντέλο της σοσιαλιστικής διαχείρισης που προτείνουν.
 Η αδυναμία προσέγγισης του προβλήματος από μιαν άλλη θεώρηση, λιγότερο οικονομική και περισσότερο σε βάσεις ευδαιμονίας και ευτυχίας, διατρέχει και το σύνολο του επαναστατικού υποκειμένου, είτε λόγω της ιδεολογικής διάβρωσης από την κυρίαρχη ιδεολογία του Καπιταλισμού είτε λόγω της τυφλής αποδοχής των Μαρξιστικών νομοτελειών.
Εγώ τείνω να πεισθώ πως η εξουδετέρωση της  αδυναμίας του ανθρώπου, να ιεραρχήσει τις ανάγκες του αλλά και να αναζητήσει λύσεις μέσα από ένα άλλο αξιακό σύστημα, άσχετο με το αναπτυξιακό οικονομικό μοντέλο του Καπιταλισμού αλλά και του Διαλεκτικού Υλισμού, πρέπει να είναι ο κύριος στόχος κάθε επαναστατικής πρακτικής.
Η ιεράρχηση δεν πρέπει και δεν μπορεί να περιλαμβάνει ούτε το χρήμα, ούτε την δύναμη αλλά την ευτυχία και την αγάπη. Η ιστορία είναι δημιουργία, και εμείς παίζουμε τον πιο σημαντικό ρόλο στην δημιουργία αυτή. 

Τελικά, μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσουμε Επίκουρο;
Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: