Αρχική > Uncategorized > ΔΥΣΤΟΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ Νο 3

ΔΥΣΤΟΚΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ Νο 3

Αύγουστος 1, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Η πλατεία «πέθανε». Ζήτω η πλατεία.


Μετά από εξήντα και πλέον μέρες η πλατεία μας, αποφάσισε να διαλυθεί. Η ειρηνική και πολιτισμένη διαμαρτυρία των αγανακτισμένων πολιτών, αφού εξαντλήθηκε σε μια ομφαλοσκόπηση διαρκείας, αφού μούντζωσε συλλήβδην τους πολιτικούς και αφού δεν κατάφερε να γυρίσει το χρόνο πίσω και να ξαναζήσει τις ένδοξες δεκαετίες των εύκολων δανείων, πήρε τα κουβαδάκια της και αποχώρησε για τις παραλίες.
Κι όμως. Ανάμεσα σε αναθέματα και σε άναρθρες  κραυγές, ακούστηκαν και πολλές φωνές γεμάτες όνειρα, γεμάτες χρώμα. Άνθρωποι χωρίς παρωπίδες, έμαθαν να συζητούν, να σκέφτονται και να δρουν συλλογικά. Μέσα από την απογοήτευση της διάλυσης και της παραίτησης, γεννήθηκε η Ελπίδα. Μια ελπίδα πρωτόγνωρη. Η πλατεία πέθανε για να ξαναγεννηθεί αργότερα πιο μαζική, πιο συνειδητοποιημένη μα πάνω απ’ όλα πιο μαχητική.
Η καινούργια πλατεία δεν θα μουντζώνει, δεν θα μοιράζει αναθέματα, δεν θα ξέρει μόνο τι δεν θέλει, αλλά θα προτάξει τα όνειρα της, την αγάπη της για τη λευτεριά και το συνάνθρωπο, την χαρά της δημιουργίας και του καινούργιου.  Η καινούργια πλατεία θα διεκδικήσει με πείσμα και οργάνωση το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία. Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των Λαών αλλά και του Ατόμου.
Όσοι από εμάς αγκάλιασαν το κίνημα και πάλεψαν μαζί με τη Πλατεία, όσοι σταθήκαμε δίπλα δίπλα στα προβλήματα και τις επιθέσεις των συστημικών οσφυοκαμπτών, όσοι πιστέψαμε στο όνειρο, θα βρεθούμε ξανά στη πρώτη γραμμή, γεμίζοντας τη ζωή μας με την πιο όμορφη εμπειρία της απόλυτης αλληλεγγύης, της συμπαράστασης και της ανιδιοτέλειας. Το μάθημα, της μέχρι τώρα πλατείας, μας κάνει πλέον πιο σοφούς και έτοιμους να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Μάθαμε ότι μπορούμε, μάθαμε ότι τίποτα δεν είναι ανέφικτο πριν το δοκιμάσεις, και πάνω απ’ όλα μάθαμε ότι δεν είμαστε μόνοι.
Όλοι όσοι πολέμησαν κι απαξίωσαν τη πλατεία, όλοι όσοι προσπάθησαν ύπουλα και οπορτουνιστικά να την καπηλευθούν, όλοι όσοι πόνταραν στη διάσπαση και τη φαγωμάρα, δεν θα ξαναχωρέσουν στη πλατεία, κανείς δεν θα τους ανεχθεί, κανείς δεν θα τους ακούσει. Δεν έχουν πλέον παρά να συνταχθούν με το Κράτος της βίας και τα νέα του σχέδια για την καταστολή της πλατείας.
Και τούτη τη φορά η καταστολή θα είναι ακόμα πιο βάρβαρη, πιο άγρια και εκδικητική. Το σύστημα και οι λακέδες του τρέμουν με την ιδέα και μόνο της αναγέννησης της πλατείας. Ξέρουν πως δεν θα γλυτώσουν εύκολα κι αναίμακτα αυτή τη φορά. Αυτή τη φορά θα πέσουν οι μάσκες και οι δικαιολογίες θα εξατμιστούν στη φλόγα που γεννά η δίψα για ελευθερία.
Θα χυθεί αίμα.
Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: