Αρχική > Uncategorized > Αγωνία

Αγωνία

Ιουλίου 20, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Δεν ξέρω αν φταίει ο συναισθηματικός μου φόρτος, η γαμημένη καθημερινότητα ή η ελλιπής παιδεία μου, αλλά πλέον έφτασα στο σημείο να μην ελπίζω στην αλλαγή των κοινωνιών μέσα από συγκαταβάσεις, συμψηφισμούς και συναινέσεις.

Σίγουρα δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η όποια κινηματική ανατροπή θα έχει και τα ποθητά αποτελέσματα . Ιστορικά παραδείγματα πολλά για το αντίθετο.
Αλλά.
Δεν κρύβω πως πιστεύω πως πλέον τίθεται ωμά θέμα φυσικής επιβίωσης. Δεν αρκούν πλέον οι συζητήσεις και οι πολιτικοί σχεδιασμοί. Δεν με νοιάζει αν το ένα ή το άλλο πολιτικό μόρφωμα έχει την τάδε ή την δείνα διαφορά από το άλλο. Δεν περιμένω σωτήρες ηγέτες ούτε και λύσεις από το όποιο διαχειριστικό μοντέλο της κρίσης.
Τώρα είναι η ώρα των πράξεων, η ώρα που πρέπει όλοι να πάρουμε θέση. Ο εχθρός είναι πλέον ορατός, αμείλικτος και πάνω από όλα απόλυτα αποφασισμένος. Ο κάθε ένας από εμάς, το κάθε πολιτικό μόρφωμα, η κάθε συλλογικότητα ή ατομικότητα πρέπει να σταθεί στην πλευρά που θέλει να υπηρετήσει. Οι όποιες διαφορές μας, είναι ασήμαντες. Αν θέλουμε να τις επιλύσουμε πρέπει πρώτα να επιβιώσουμε.
Ούτε τη βία επικροτώ, ούτε αυτόκλητους τιμωρούς δέχομαι, ούτε όμως και το άλλο μάγουλο γυρνάω, ούτε τη συγκατάθεση της αστικής τάξης θα ζητήσω για να ανατρέψω το σύστημα, οικονομικό και πολιτικό. Είμαι ταξικά συνειδητοποιημένος και ο εχθρός μου είναι πάνω απ’ όλα ταξικός. Το ότι η μεσαία αστική τάξη δέχεται τώρα τα πυρά μαζί με εμένα, δεν την καθιστά αυτομάτως και σύμμαχό μου. Αυτοί θέλουν να διατηρήσουν τα προνόμια τους και την οικονομική τους ευμάρεια, εγώ θέλω να ανατρέψω τον καπιταλισμό και αν χρειαστεί θα σπάσω όλα τ’ αυγά για να το πετύχω. Όχι βέβαια μόνος μου, αλλά με το λαϊκό ποτάμι των πανταχού αγανακτισμένων προλετάριων. Θες να το θέσουμε ως ο κόσμος της μισθωτής εργασίας; Το ίδιο είναι. Το πρόβλημα είναι η ενοχοποίηση αυτού του κόσμου για την  βλακώδη και εγκληματική διαχείριση της εξουσίας από τα Κομμουνιστικά Κόμματα του ανατολικού μπλοκ που έχει δημιουργήσει τεράστια κόμπλεξ σ’ όλη την παραγωγική τάξη της κοινωνίας μας. Η εμμονές στην δικτατορία του προλεταριάτου από τα ιστορικά απολιθώματα του ΚΚΕ και οι σταλινικές του πρακτικές δεν πρέπει να μας ενοχοποιούν. Δεν είμαστε εμείς υπόλογοι για τα δικά τους λάθη.  Ένας είναι ο δρόμος για την όποια κοινωνική μετάβαση και αυτός είναι η άμεση ρήξη με το υπάρχον κατεστημένο.
Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: